webomat

Core Web Vitals wyjaśnione normalnym językiem

Ilustracja: duży stoper obok okna przeglądarki z trzema kolorowymi wskaźnikami

Raz na jakiś czas klient dostaje maila od firmy pozycjonerskiej: „Państwa Core Web Vitals są słabe, prosimy o kontakt”. Większość właścicieli stron w tym momencie kasuje wiadomość. Niepotrzebnie. Te trzy wskaźniki da się zrozumieć w dziesięć minut i warto, bo Google faktycznie ich używa przy rankowaniu.

Core Web Vitals to pomiary z realnych odwiedzin Twojej strony. Nie z laboratorium, nie z czyjegoś komputera w firmie SEO. Z telefonów i łączy Twoich prawdziwych odwiedzających. Google zbiera je z przeglądarki Chrome i wyciąga średnią. Dlatego są uczciwsze niż jakikolwiek test zrobiony raz, na dobrym łączu.

Są trzy.

LCP: ile czekam, aż pojawi się treść

Largest Contentful Paint to moment, w którym widz największy element strony, zwykle zdjęcie w nagłówku albo główny nagłówek. Cel: poniżej 2,5 sekundy. Powyżej 4 sekund jest źle.

Co psuje ten wynik najczęściej? Ogromne zdjęcie hero w formacie ważącym cztery megabajty. Serwer, który każe czekać pół sekundy na pierwszą odpowiedź. Skrypty, które blokują rysowanie strony.

Najszybsza poprawka, jaką znam: przeskaluj zdjęcia do realnych rozmiarów wyświetlania i włącz nowoczesne formaty. Samo to potrafi ściągnąć LCP o sekundę.

INP: czy strona reaguje, gdy klikam

Interaction to Next Paint mierzy czas między kliknięciem a reakcją strony. Klikasz „wyślij” i patrzysz, czy przycisk zareagował, czy strona zawiesiła się z obojętnym wyrazem twarzy. Cel: poniżej 200 milisekund. Człowiek nie zauważa opóźnienia krótszego niż tyle, więc to próg, przy którym strona „działa natychmiast”.

Winowajcami są zwykle skrypty reklamowe, ciężkie animacje i nadmiar wtyczek. Na stronach z trzema wtyczkami do ciasteczek, dwoma czatami i mapą w tle INP potrafi wyjść cztery razy za wysoko. Każdy z tych skryptów sam jest szybki. Razem zjadają sobie nawzajem zasoby.

CLS: czy strona podskakuje mi pod palcem

Cumulative Layout Shift mierzy, o ile elementy strony przeskakują w trakcie ładowania. Klasyczny scenariusz: czytasz artykuł na telefonie, strona dociąga baner, treść skacze w dół i Ty klikasz nie to, co chciałeś. Cel: poniżej 0,1.

Prowokatorzy: obrazy bez podanych rozmiarów, banery wpychane w treść po załadowaniu, czcionki podmieniane w połowie renderowania. Lekarstwo jest proste i żmudne: każdy obraz musi mieć zadeklarowaną szerokość i wysokość, a miejsce na reklamy i banery trzeba zarezerwować z góry.

Jak to sprawdzić

Wejdź na PageSpeed Insights, wklej adres swojej strony i przeczytaj wynik. Za darmo, bez logowania. Skup się na sekcji danych z realnych użytkowników, nie na kolorowych ocenach z symulacji: te pierwsze są prawdą, drugie tylko modelem.

Druga droga: Google Search Console ma osobny raport o Core Web Vitals, jeśli Twoja strona tam jest zweryfikowana. Pokazuje, ile odwiedzin mieściło się w normie, a ile nie.

Co to ma wspólnego ze sposobem, w jakim robimy strony

Strony statyczne, takie jakie wychodzą z Webomatu, mają z tymi wskaźnikami naturalnie łatwo. Brak ciężkiego systemu zarządzania, brak dziesięciu wtyczek, obrazy wyrównane od początku. To nie jest magia, po prostu mniej rzeczy potrafi się zepsuć.

Jak czytać raport z PageSpeed Insights

Raport ma dwie części i ludzie mylą je najczęściej. Górna, „Odkrywanie tego, jak realni użytkownicy doświadczają Twojego adresu URL”, to dane z prawdziwych odwiedzin, zbierane przez przeglądarki. Dolna, „Diagnostyka wydajności laboratoryjnej”, to symulacja na jednym umownym telefonie.

Górna część jest prawdą o Twojej stronie. Dolna jest domysłem, choć bardzo pożytecznym: pokazuje, co poprawić. Przy młodej stronie bez ruchu górna sekcja bywa pusta, bo brak danych. Wtedy patrzysz na dolną i traktujesz ją orientacyjnie.

Druga rzecz, o której mało kto mówi: oceny w kółkach (te zielone, żółte i czerwone od 0 do 100) to agregaty. Google do rankingu używa procentu odwiedzin w normie, nie oceny z kółka. Można mieć ocenę 70 i zdrowe vitalsy, oraz ocenę 90 z jednym ciężkim problemem. Patrz na procenty, nie na kółka.

Najczęstsi winowajcy i ich naprawy

Z kilkudziesięciu audytów, które zrobiliśmy, wyłania się ta sama lista:

Ogromny obraz w nagłówku. Zdjęcie z aparatu, 6 000 pikseli szerokości, cztery megabajty. Naprawa: przeskalowanie do szerokości ekranu i zapis w nowoczesnym formacie. Efekt: LCP spada nawet o dwie sekundy. To najtańsza poprawka w całym audycie.

Dziesiątki skryptów stron trzecich. Czat, dwa systemy analityczne, mapa, cookies, pixel reklamowy. Każdy sam w sobie szybki, razem blokują wątek. Naprawa: audyt, co realnie używasz, i wyrzucenie reszty. Zostają zwykle dwa, trzy.

Obrazy bez podanych rozmiarów. Przeglądarka nie wie, ile miejsca zarezerwować, treść skacze w dół. Naprawa: dodanie szerokości i wysokości do każdego obrazu. Godzina roboty, CLS spada blisko zera.

Czcionki ładowane zbyt późno albo podwójnie. Tekst miga albo na sekundę wygląda inaczej. Naprawa: wczesne ładowanie właściwych plików czcionek i jeden zestaw na całą stronę.

Serwer ślamazarny na start. Pierwsza odpowiedź po 800 milisekundach, zanim cokolwiek się zacznie rysować. Naprawa: szybszy hosting albo cache na poziomie serwera. Tu nie pomoże żaden trik w kodzie.

Ile kosztuje poprawa u kogoś

Optymalizacja istniejącej strony to praca programisty. Typowo:

  • przegląd i raport: dwie do czterech godzin,
  • optymalizacja obrazów i drobne poprawki: dwie do czterech godzin,
  • walka ze skryptami i czcionkami: dwie do sześciu godzin,
  • coś większego, jak zmiana sposobu ładowania: do kilkunastu godzin.

Przy stawkach 150 do 250 zł za godzinę proste rzeczy zamykają się w 500 do 1 500 zł. Cięższe w 2 000 do 4 000 zł. Zanim zapłacisz, sprawdź, czy problem nie siedzi w samym serwerze: wymiana hostingu za 400 zł rocznie bywa skuteczniejsza niż tydzień programowania.

Kiedy przestać poprawiać

Znasz moment, w którym remont starego mieszkania przestaje się opłacać? Strony mają tak samo. Jeżeli silnik strony ma dziesięć lat, wtyczki trzymają się razem taśmą, a każda poprawka psuje dwie inne, optymalizacja to wydłużanie agonii. Wymiana wychodzi taniej, a jej efekt trwa lata.

Dlatego przed każdym poprawianiem warto wiedzieć, co się da uratować. Bezpłatny zrzut i audyt pokazuje stan wyjściowy w minutę: szybkość, wersję mobilną i liczbę podstron. Od tego się zaczyna decyzja: remont czy wymiana.

Masz stronę na starym systemie i nie wiesz, od czego zacząć? Audyt w Webomacie mierzy te rzeczy za darmo i pokazuje wynik w minutę.

Sprawdź, jak może wyglądać Twoja nowa strona.

Wklej adres swojej strony, a w minutę zobaczysz, jak wygląda na komputerze i telefonie, ile ma podstron i co warto poprawić.

Bez karty i bez zobowiązań.