webomat

Czy AI zastąpi projektanta stron? Jak AI realnie zmienia tworzenie stron

Ilustracja: odręczny szkic ołówkiem przechodzący w uporządkowane geometryczne bloki

Piszę strony internetowe od kilkunastu lat i przez większość tego czasu słyszałem, że automatyzacja odejmie mi pracę za dwa lata. Nie odebrała. Zmieniło się natomiast coś innego, cichsze i większe: struktura samej pracy. To, co było dniami, stało się godzinami. To, co było godzinami, stało się minutami.

Warto zrozumieć, gdzie dokładnie ta zmiana nastąpiła, bo od tego zależy, za co teraz płacisz, zamawiając stronę.

Co maszyna przejęła na dobre

Szkielet kodu. Napisanie pustej, poprawnej strony z układem, wersją mobilną i podstawowymi stylami kiedyś było pół dnia roboty. Dziś to minuty. Model językowy generuje taki start bez wahania, a programista go tylko przegląda.

Pierwsze propozycje układu. „Daj trzy kierunki wizualne: klasyczny, odważny, lekki”. Rozwiązanie tego zadania od zera zajmowało grafikowi tydzień. Dziś pierwsze podejścia powstają w kilkanaście minut i służą jako materiał do dyskusji, nie jako produkt końcowy.

Szkice tekstów. Nikt rozsądny nie publikuje tekstu wygenerowanego bez sprawdzenia. Ale szkic, który człowiek potem redaguje, przyspiesza pracę dwukrotnie. Piszemy tak od dwóch lat i nie wracamy.

Obrazy pomocnicze. Tła, ilustracje, wypełniacze. Generatory obrazów robią je taniej niż banki zdjęć i bez licencjonowych niespodzianek.

Czego maszyna nie przejęła

Gustu. Model potrafi wygenerować stronę. Nie wie, która wersja jest lepsza dla salonu fryzjerskiego w Radomiu, a która dla kancelarii w Warszawie. To wiedza o kontekście, który trzeba mieć, zdobyć albo się domyślić. Model ma średnią wszystkiego, a firma klienta jest konkretna.

Odpowiedzialności za fakty. Modele zmyślają z pełnym spokojem: certyfikaty, których firma nie ma, nagrody, których nie dostała, opinie, których nikt nie napisał. Na stronach firmowych to materialne ryzyko, nie detal. Dlatego w Webomacie agent pracuje wyłącznie na treściach ze starej strony klienta i niczego nie dopisuje.

Decyzji biznesowych. Co ma być pierwszym przyciskiem na stronie głównej? Cena od razu czy po zapytaniu? Pokazywać zespół czy nie? To pytania do właściciela firmy, nie do modelu.

Kontroli jakości. Wygenerowana strona wygląda dobrze na zrzucie i rozjeżdża się na telefonie. Albo ma martwe linki. Albo wszystkie te błędy naraz. Sprawdzanie tego to praca, której nikt nie zobaczy w portfolio, ale wszyscy zauważą jej brak.

Skąd ta zmiana przyszła właśnie teraz

Trzy rzeczy dojrzały równocześnie.

Po pierwsze, modele zrozumiały kontekst. Pięć lat temu „zrób stronę dla przedszkola” dawało ogólnikowy szablon. Dziś model rozumie, jaką rolę pełni zdjęcie, gdzie prowadzić rodzica i czemu ton ma być ciepły. Nie zawsze dobrze, ale wystarczająco, żeby służyć jako punkt startowy.

Po drugie, nauczyły się obrazów. Strona bez zdjęć jest ulotką. Generatory obrazów domknęły tę lukę.

Po trzecie, spadł koszt pomyłki. Wygenerować i odrzucić propozycję kosztuje grosze. Kiedyś każda odrzucona propozycja graficzna była spalonym dniem pracy. Teraz można zaoferować klientowi trzy kierunki do wyboru, bo dwa odrzucone nie rujnują budżetu.

Jak na tym stoimy my

Zbudowaliśmy Webomata dokładnie wokół tego podziału. Maszyna czyta starą stronę klienta, zbiera markę, treści i zdjęcia, projektuje i koduje. Człowiek ustala reguły i sprawdza wynik: na pięciu szerokościach ekranu, link po linku, cecha po cesze. Klient wybiera kierunek i poprawia resztę w czacie.

Efekt: nowa strona firmowa w niecałą godzinę zamiast w trzy tygodnie, za ułamek ceny agencji. Nie dlatego, że jest gorsza od agencyjnej. Dlatego, że dni, za które płaciłeś, przestały być potrzebne.

Jak wyglądał tydzień pracy dawniej i dziś

Konkretny przykład z naszego biura. Strona firmowa, osiem podstron, dwa języki.

Wersja z pięć lat temu. Poniedziałek: brief z klientem, notatki, struktura. Wtorek i środa: projekt strony głównej. Czwartek: rozmowa o poprawkach. Piątek: poprawki. Tydzień drugi: reszta podstron, akceptacje. Tydzień trzeci: kodowanie, treści, testy. Publikacja na początku czwartego tygodnia. W wycenie: około 60 godzin pracy ludzi.

Wersja dzisiejsza z Webomatem. Klient wkleja adres. Po minucie ma zrzut i audyt. Agent czyta stronę, buduje kierunek wizualny z logo i branży, generuje propozycje. Kontrola jakości pracuje w tle. Po 15–25 minutach klient wybiera kierunek, a po kolejnych 15–20 minutach ogląda całą stronę. Poprawki przychodzą czatem i wracają w minutach. Ludzkiej pracy w tym: kilka godzin, głównie decyzje i kontrola.

Ta różnica nie polega na tym, że ktoś przyspieszył pisanie kodu. Polega na tym, że etapy pośrednie przestały wymagać ludzi. Klient płaci za wynik i decyzje, nie za proces.

Czy AI zastąpi grafika i programistę?

Pytanie pada na każdym panelu i słusznie. Odpowiedź z naszego podwórka:

Grafik nie znika, bo model nie ma gustu. Ma średnią. Ktoś musi decydować, czy ta kwadra pasuje do tej marki, czy do żadnej. Grafik z wyczuciem przechodzi z rysowania kwadratów na układanie reguł i ocenę wyników. To praca bliższa kierownika artystycznego niż rzemieślnika.

Programista nie znika, bo ktoś musi rozumieć, co maszyna wypluła, i ponosić za to odpowiedzialność. Kod z modelu bywa poprawny i bywa pozornie poprawny. Różnica wychodzi w dzikich przypadkach: stara przeglądarka, nietypowy hosting, integracja. Programista przechodzi z pisania od zera na czytanie, poprawianie i zabezpieczanie.

Znika natomiast praca polegająca na przepisywaniu. Szkielety, rutynowe układy, powtarzalne formularze. To właśnie te godziny znikają z wycen i dlatego strony tanieją.

Rzeczy, które AI wciąż psuje

Żeby obraz był uczciwy, lista potknięć, które widujemy regularnie:

  • Wymyślone fakty. Model opisze nagrody, certyfikaty i opinie, których firma nie ma, z pełnym spokojem. Bez sprawdzenia nie ma publikacji.
  • Rozjazd z marką. Bez podpięcia realnych kolorów, logo i treści każda generacja idzie w „bezpieczny granat”.
  • Ślepota na telefon. Wygenerowany układ wygląda dobrze na zrzucie i rozsypuje się na wąskim ekranie. Stąd u nas przymusowa kontrola pięciu szerokości.
  • Lenistwo językowe. Teksty z modelu mają rytm: równa długość zdań, pełne frazesy. Redaktor albo dokładne wytyczne to must, nie opcja.

Gdybyśmy mieli to sprowadzić do jednego zdania: model jest świetnym praktykantem, który nigdy nie śpi i nie ma sumienia. Daje pracy na dzień, ale ktoś musi podpisywać.

Co dalej się zmieni

Krótko, bo prognozy to wdzięczne pole dla wstydu:

  1. Kontrola jakości też pójdzie w automatyzację. Dziś człowiek sprawdza wyniki modelu. Jutro modele będą się nawzajem sprawdzać, a człowiek zatwierdzał wyjątki.
  2. Strony będą się same utrzymywać. Aktualna data w stopce, zmieniona cena, nowa realizacja: rzeczy, o które dziś ktoś musi zadbać ręcznie.
  3. Cena przestanie być barierą. Gdy strona firmowa kosztuje kwotę jednego zapytania, decyzja przesuwa się z „czy stać mnie” na „czy chcę, żeby moja firma była widoczna”.

Jak nie dać się nabrać na „AI”

Skoro każdy dodaje „AI” do oferty, pytania kontrolne:

  • Skąd narzędzie bierze treści? (Twoje prawdziwe czy wymyślone.)
  • Kto sprawdza wynik przed pokazaniem Ci?
  • Co dokładnie robi człowiek w tym procesie?
  • Czy dostajesz pliki, czy tylko konto na platformie?

Odpowiedzi „wszystko robi sztuczna inteligencja” traktuj jak „pełna gwarancja, proszę pana”. Brzmi dobrze, znaczy nic.

Nie całkiem, jeszcze nie wszędzie. Ale trend jest jeden i nie idzie w cofkę.

Sprawdź, jak może wyglądać Twoja nowa strona.

Wklej adres swojej strony, a w minutę zobaczysz, jak wygląda na komputerze i telefonie, ile ma podstron i co warto poprawić.

Bez karty i bez zobowiązań.